Przebudzenie do oświecenia

Anthony de Mello

Przebudzenie

Pewien człowiek znalazł jajko orła.

Zabrał je i włożył do gniazda kurzego w zagrodzie.

Orzełek wylągł się ze stadem kurcząt

i wyrósł wraz z nimi.

Orzeł przez całe życie

zachowywał się jak kury z podwórka,

myśląc, że jest podwórkowym kogutem.

Drapał w ziemi szukając glist i robaków.

Piał i gdakał.

Potrafił nawet trzepotać skrzydłami 

i fruwać kilka metrów w powietrzu.

No bo przecież, czyż nie tak właśnie fruwają koguty?

Minęły lata i orzeł zestarzał się.

Pewnego dnia zauważył wysoko nad sobą, 

na czystym niebie wspaniałego ptaka.

Płynął elegancko i majestatycznie

wśród prądów powietrza, 

ledwo poruszając potężnymi, złocistymi skrzydłami.

Stary orzeł patrzył w górę oszołomiony.

- Co to jest? -

zapytał kurę stojącą obok.

- To jest orzeł, król ptaków -

odrzekła kura.

- Ale nie myśl o tym

Ty i ja jesteśmy inni niż on.

Tak więc orzeł więcej o tym nie myślał.

I umarł, wierząc,

że jest kogutem w zagrodzie.

Sercem, w którym tkwi odwieczny brahman, nie jest sam świat podziemny, ani też ciemność, ani głębiny oceanów, lecz niezróżnicowane zjawisko intuicyjnej świadomości.